3FC
Ինչպե՞ս է արտաքին ուժի ծանրաբեռնվածությունը քողարկում ներքին ռեսուրսի պակասը
Խորհրդատվական պրակտիկայում հաճախ հանդիպում է նույն օրինաչափությունը. մարդը դրսևորում է բարձր արտաքին ակտիվություն՝ աշխատանք, պարտավորություններ, ձեռքբերումներ,— միևնույն ժամանակ զգալով ներքին դատարկություն։ 3F հայեցակարգի տեսանկյունից սա արտաքին ուժի փոխհատուցող ծանրաբեռնվածության դասական օրինակ է՝ ներքին ուժի պակասի պայմաններում։
Արտաքին ուժը գործելու, հարաբերություններ կառուցելու և մասնագիտորեն իրացվելու ունակությունն է։ Երբ ներքին ուժը՝ հուզական ինքնակարգավորումն ու ներքին ռեսուրսները,— հյուծված է, մարդը հաճախ անգիտակցաբար դա փոխհատուցում է էլ ավելի մեծ արտաքին ակտիվությամբ։
Արտաքին հաջողությունը ներքին հյուծվածության պայմաններում հակասություն չէ, այլ հավասարակշռության պահպանման օրինաչափ, թեև անկայուն, եղանակ։
Այս օրինաչափության հետ աշխատանքը չի սահմանափակվում «ծանրաբեռնվածության նվազեցմամբ». ավելի կարևոր է մարդուն վերադարձնել սեփական ներքին ռեսուրսների և իմաստի (հոգևոր ուժի) հասանելիությունը, որոնք արտաքին ակտիվությունը դարձնում են կայուն, այլ ոչ թե փոխհատուցող։
Նյութը կրում է լուսավորչական բնույթ և չի փոխարինում հոգեբանի հետ դեմ առ դեմ խորհրդատվությանը։